ProPaganda

Este anuncio collino no blog de sabela

que vós recomendo que o vallades ver.

Poetas Galegos desconocidos

Este poema e de GASPAR.

MARIÑA

Na fermosa lindeira da mañá
gravamos ela e mais eu os nosos nomes.
Despois na praia,
mentres o abalo amosaba o seu canto
traducín eu mil fábulas, bucólicas e églogas.

Vello, sabio e vencido,
bótame o plectro
e cóntame a verdade!
¿Amo o mar soamente?
¿Ou amo o mar que se escoita
nesta caracola?

Normalización lingüistica

Continúan as críticas contra a política de normalización lingüística

ante os dados do Instituto Galego de Estatística.

A Asociación de Escritores en Lingua Galega (AELG) e a Asociación

Galegade Editores (AGE) expresaban onte a súa preocupación pola

perda de falantesde galego entre as xeracións máis novas. Carlos Negro,

secretario da AELG sinala que os datos feitos públicos recentemente

polo Institúo Galego de Estatística (IGE) "constatan o fracaso da política

lingüística da Xunta". Pola súa banda, Miguel Anxo Fernán Vello,

presidente da AGE, apuntou que hai tamén outros culpábeis coma a

falta de compromiso do profesorado ou os medios decomunicación.

A Asociación de Funcionarios para a Normalización Lingüística

apuntou pola súa banda que "non hai un único responsábel" deste

retroceso,

"senón moitos".

Escudo proposto por Castelao

Se vende moto

VENDESE ESTA MOTO

Marca:Aprilia

Modelo: Scarabeo

Cilindrada: 125cc

Precio: 2 €

Color: Verde

Kilómetros: 400.200 Km
Año: 2003

Garantía: No disponible

Mais información:

APRILIA SCARABEO 125CC (1CV) Outubro do 2003. 400200KM. GARAXE. AUTOMATICA IMPECABLE. MALETA CON ESPACIO PA 2 CASCOS INTEGRALES (extraible) VENDO POR ADQUIRIR COCHE DA EMPRESA E NON USAR Precio: 2 ? negociables Precio Nova >3500? Contactar por email o 65559.46.48.06

Datos do vendedor:

Vendedor:Particular

Teléfono: 7659464803
2º teléfono:7626838030
Población: Sant Celoni
Provincia: Barcelona

HAI QUE BOTALOS

HAI QUE BOTALOS!

Os tempos son chegados, e como non podía ser menos, non nos van coller co pé cambiado. Desde xa, que é agora mesmo, entramos en zafarrancho de combate pra deixar o resto e suar a camisola. Un único lema, sen ningunha adscripción partidista: Hai que Botalos! dirixido a todas e todos os que podan e queiran sumar un \"boto\" nas urnas co propósito de derrotar democráticamente aos caducos, aos mentireiros e aos incompetentes. Sobran motivos.

Os distintos equipos de voluntarios e voluntarias que participan nesta Campaña de Estimulación ao Boto, ultiman xa os traballos preparatorios. O filme, que vai ser estreado o 22 de Maio, está a entrar xa na fase de edición. Pero Hai que Botalos é máis que un filme. É un berro para escribir nas paredes de toda Galiza, un lema para asinar cartas e postais, pegatas para pegar nos bares, nas cabinas telefónicas e nos coches, cancións para cantar nas festas e nas tabernas. Para iso apelamos á libre iniciativa de todas e todos vós. A través de Arredemo iremos suministrando todo o material disponíbel: imaxes para facer pegatas, cancións para poñer nos bares, e por suposto, as curtametraxes do filme. E se queredes implicarvos de maneira activa na distribución e exhibición do filme, e na propia campaña, mantédevos atentos, porque pronto contactaremos con todas e todos os que xa manifestastes a vosa vontade de vos sumar a este duro empeño e os que aínda vos queirades sumar. A cousa está en marcha...

Preparados, listos, ACCIÓN!!!

Os mellores chistes

O burro andaluz

Nun zoo de EE.UU, acaban de recibir un burro andaluz, regalo da

xunta de Andalucía a Bush na súa última visita a Granada. Os

responsables do zoo, como é o primeiro burro que teñen, non saben

donde colocalo e despois de moito pensar, deciden poñelo cunha

cebra solitaria, pensando que tal vez poidan aparearse e

conseguir unha especie animal nova. A cebra, con ganas de intimar,

acercase o burro e preguntalle:

- ¿Are you single?

O que o burro responde:

- ¿Que si 'shingo'?, espera que zepa como quitarte er pijamita y te

va-a enterá.....

O borracho

Chega un borracho a unha tienda con duas mulleres. E dille o tendeiro:

-"Duas Coca-Colas"

O tendeiro preguntalle:

-"¿Familiares?"

O que o borracho contesta:

-Non, duas putas, pero teñen sede.

Un chiste de ladrós

Ban dous ladrós a roubar unhos froitos nun terreo,

o salir o dono estaos esperando cunha escopeta e dille:

-métete todo o que me roubaches polo cu,

e o ladrón empezase a rir e o dono dille:

-cal é a risa.

O que o ladrón contesta:

-Que eu roubei limos, pero o meu amigo trae 5 piñas ja jaja...

Pepe

Vai un home pola calle dille a outro:

-home Pepe, qué tal estas, qué cambiado te vexo.

E responde o outro:

-non te jode, como que eu non son Pepe.

Jaimito

O profesor reparteu as notas:

- Luisito un dez.

-Pedrito un oito.

-Juanito un seis.

-Jaimito un cero.

- Oia profesor. ¿E por que a mín un cero?

- Por que has copiado o examen de Pedrito.

- ¿E Vd. como o sabe?

- Por que as catro primeiras preguntas, están iguais,

na última pregunta Pedrito respondéu

"Esa, non a séi" e ti puxeches."eu tampouco".

Manifesto do correlingua

Pon un bico na linguao teu bico no bicarelo do bico da linguae,

sempre, con ela, bica.Mil primaveras máis para o galegobicos 1000

na miña, túa,súa, nosa lingua.Do teu -yo- ao meu -eu-que estoure un

bico e que Galiza esperte.

Que esperte de Fonmiñá a Cabo Vilán.

Óiase, á fin,o bocexo da Galiza subversiva petrificada de

séculos.

Os rumorosos non din nada de nada mais si temos castiñeiros de

mil anos que resisten e especies foráneas achantadas na terra que

rosman en galego e reclaman futuro.

Levantemos como estandarte a bandeira da imaxinación na que

collemos todos/as,os/as que non naceron e os/as que están,os/as

que han de vir e os/as que tiveron que marchartodos, desde aquí,

acollidos, no mundo,desde aquí, en galego, no mundo.

Desde aquí, mentres oímos de lonxe o ruído da choiva e bailamos

hip-hop na pista dun pub,mentres calamos cun amable descoñecido

que encaixa no noso soño,mentres miramos como o camareiro lle

serve unha copa á rapaza máis ghuai...quizais siga chovendo.Desde

aquí, mentres respiramos esta música,agora pesada e

monótona,mentres do curruncho máis escuroa fermosura desa parella

nos reclama,mentres atrapamos un chisco de ollo previamente

imaxinado,e xa somos paspáns namorados...quizais non cese de

chover.Desde aquí, mentres fisgamos no bolso da amiga,mentres

ensaiamos a retardada fuga, mentres nos queiman cun cigarro e só

podemos ver a lúa sen as estrelas,quizais non pare xamais de

chover.

Porque oídeo, nós somos:Unha prole de lucecús que alumean os

buracos negros de Galiza.Un exército de corazóns preñados de utopía

que freará a colonización da escuridade.Choiva maina que rega a

nosa cultura milenaria.Humus patrio que garante a súa

fertilidade.Elixir que todo o cura.Un si agudo no inestable

pentagrama que esnaquizará espellismos.Lóstrego súbito que fará

borralla da pel de cacique.Porque con respecto aos pesimistas nós

somos optimistas,e, aínda que non venda.

Comprendemos que quizais para atraer a turistas sexa preciso falar.

Pero nós preferimos as cousas núas,sentar á mesa ós nosos mitos,e

despois, entre nós, leriar:pode que Murguía fose mullerengo,que

Rosalía soñase coa sombra de Aguirre,que Otero aprobase todos os

alumnos,E Pondal... Pondal quizais non casase por manter a

pensión.E con respecto aos novos,preferimos o silencio xusto

dalgúns/unhasque a cantarela doutros.

Así pois, luza ou non o Sol,sabédeo, seguiremos adiante. na palabra

inarticulada dos proscritos da linguaxeno trémulo beixo da condición

de amantena ollada terrosa da nai sen froitono arrecendo da uz e do

xurelo no andén da estación e no cumio do outeirona fonte da praza e

na corredoira das vacasno visible do invisible e no invisible máis

visibleque esquiva a nosa,vosa descuberta porque o galego é a voz

das palabras que nos silencian Cómprenos a lingua para sermos luz

nesta EUROPA caduca.

Que aniñe a nosa verdade no ventoe paira no

Parlamento.

Lorenzo Varela

Vouvos presentar un poema de Lourenzo Varela

Eramos tres irmáns
(A XX. que dábamos por morto na forca franquista, i-a outra noite déronme novas d’il, vivo e loitando por Galicia i España)

Éramos tres irmáns,

mariñeiros os tres, cada un no seu mar.

Tiñamos a mesma pel de péxegos novos,

cada un dos tres no seu albre lixeiro,

a navegar pol-as augas do tempo.

Mais fixemos un barco de carballo e piñeiro,

e cada un deixou a sua estrela nas gavias,

para non ter máis que un mar, un barco, un ceo.

Eu era o capitán, t eral-o santo,

i-o outro irmán maior era o todo d’abordo,

tolo de terra leda e de lus e d’orvallo

Queimou o barco o demo:

do tolo nada sei,

a ti como eras santo non te rachou o vento,

i-eu lonxe, lonxe, lonxe,

ardendo eiquí, no inferno.

Reza por min, amigo, e pol-o noso irmán,

¿aquel cervo ferido, pacerá no seu lar?

¡Ay, miña carballeira!

¡Ay, meu piñeiral!

¡Miñas estrelas verdes

de pastor n’outra mar!

Cando saia do inferno,

¿saberei navegar?

¿Dirasme ti, irmao santo da miña mocedade,

como fan os madeiros para se ter sobre o mar?

¡Vinde chousas sagradas,

carballeiras de meus pais,

agárdovos nestas praias

para min sin terra e sin mar!

(Poema recollido na obra póstuma “Homaxes”)

Himno do Madrid

R.MADRID

Das glorias deportivas
que campean por España,
vai o Madrid coa bandeira,
limpia e blanca que non empaña.

Club castizo e generoso,
todo nervio e corazón,
veteranos e noveles,
veteranos e noveles
miran sempre os teus laureles
con respeto e emoción
¡Hala Madrid! ¡Hala Madrid! ¡Hala Madrid!
Noble e bélico adalid
caballero do honor.
¡Hala Madrid! ¡Hala Madrid!
A triunfar en boa lid
defendiendo o teu color.
¡Hala Madrid! ¡Hala Madrid! ¡Hala Madrid!
Enemijo na cóntienda,
cando perde da a mao,
sin envidia nin rencores,
como buene fiel irmao.
Os domingos pola tarde
camiñando a Chamartin,
as mociñas madrileñas,
as mociñas madrileñas,
van alegres e risoñas
porque xoga o seu Madrid.